***** با پر کردن فرم "نیازسنجی" در منوی اصلی، ما را در ارائه خدمات بهتر، یاری رسانید *****

جواب سوالات فصل دوم

 

  

عنوان

سوال

پاسخ

بخش دوم: سه سوال كليدي پيش از طراحي مقاله

2-2-1           

از یک طرف ایده مقاله باید به اندازه کافی جدید باشد تا نوآوری داشته باشد و از طرف دیگر بایستی که در تکمیل و تداوم کارهای قبلی باشد. چگونه می توان دو طرف کفه ترازو را به یک نسبت و متوازن داشته باشیم؟ (شکل)

برای شروع تجربه مقاله نویسی همیشه بهتر است که بیشتر جانب احتیاط را رعایت کنیم و از ایده هایی که خیلی جدید هستند اجتناب کنیم. به مرور که تجربه ما و تخصص ما در حوزه مورد تمرکزمان بیشتر می شود، می توانیم موضوعات نوآورانه تری را انتخاب کنیم. به همین خاطر، یکی از راه هایی که به ما کمک می کند که موضوعاتی انتخاب کنیم که این دوجنبه را به صورت مناسبی داشته باشد این است که سعی کنیم یک زوایه از یک کار معتبر که اخیرا صورت گرفته را بهبود بدهیم. مثلا اگر یک مطالعه جدید تعداد نمونه اش تنها از مردان بوده است، یک کار خوب این است که همان مطالعه را در جامعه مردان و زنان به صورت مقایسه ای انجام دهیم.

2-2-2           

فرض کنید یک ایده مشخص، یک سوال تحقیق واحد، آن را با دو متد مختلف اجرا کردیم، آیا می توانیم هر کدام از این روش ها که استفاده شده را برایشان یک مقاله جداگانه بدهیم؟ یعنی دو مقاله بدهیم که در هر مقاله همان سوال تحقیق را با یک روش متفاوتی استفاده کردیم. (آیا می شود: یک ایده دقیقا یکسان در دو مقاله با دو متدولوژی متفاوت؟)

به صورت کلی خیر چونکه حرف اصلی مقاله یکسان است. اما در چند حالت ممکن است که این کار را بشود کرد. نخست حالتی که استفاده از یک متد دیگر، نتایج متفاوتی را به بار بیاورد. این خودش نشان دهنده این است که متدهای به کارگرفته در تحقیق، بر روی نتایج تحقیق اثر گذار هستند که به عنوان یک چالش روایی تحقیق بایستی مورد بحث قراربگیرد (در علم انتظار داریم که با هر ترازویی خودمان را وزن کردیم، یک عدد به ما بدهد!). حالت دیگر ممکن است که بخواهیم اصطلاحا تحقیق هایی از نوع replication انجام بدهیم. یعنی تحقیق هایی که تلاش می کنند ببینند که یافته یک تحقیق قبلی را می توانند تکرار کنند. مثلا یک نفر آمده در یک آزمایشگاه یک فرمولی را کشف کرده، حالا محققین تلاش می کنند که ببیند که این مساله شانسی بوده یا اینکه می شود مجددا آن فرمول را کشف کرد؟ این نوع تحقیق ها در بعضی از رشته های علوم انسانی مانند روانشناسی که از بلوغ بالایی برخوردارند وجود دارد. حالت دیگری که امکان دارد این است که هدف ما بررسی و مقایسه دو متد باشد. مثلا فرض کنید که می خواهیم ببینیم که یک پرسشنامه جدیدی که برای سنجش میزان خلاقیت مدیران ساخته ایم به خوبی پرسشنامه های قدیمی هست یا نه. همان را به شکلی که در تحقیق های قبلی اجرا شده است به کار می بریم و نتایج را با هم مقایسه می کنیم.

2-2-3           

5 نوع مقاله داشتیم (مرور ادبیات، تئوریک، تجربی، کاربردی و روش شناختی) به نظر شما کدامیک از انواع نوآوری، تئوریک یا کاربردی در هر یک از انواع مقالات مهم تر است؟ مثلا در مقالات روش شناختی نوآوری تئوریک مهم تر است یا نوآوری کاربردی؟ (اهمیت نسبی نوآوری نظری در پنج نوع مقاله (مرور ادبیات، تئوریک، تجربی، کاربردی و روش شناختی))

به صورت کلی، در مقالات مرور ادبیات، تئوریک و تجربی، بیشتر ما بر روی نوآوری تئوریک تمرکز می کنیم. اما در مقالات کاربردی و روش شناختی تمرکز ما بر روی نوآوری کاربردی ست. البته باید دقت کرد که در مقالات روش شناختی، نوآوری کاربردی از این جهت است که روش جدید روایایی و پایایی بالاتری را به ما بدهد، سادگی و امکان پذیری بیشتری داشته باشد.

2-2-4           

برای اینکه این سه مسئله را بر هم منطبق کنیم (ایده یا موضوع اصلی، روش و نوآوری) تا با هم سازگار باشند، بعضا نیاز هست که برگردیم .و یک، دو و یا هر سه مورد را تغییر دهیم. به نظر شما تغییر کدامیک آسان تر است؟ (بازنگری در کدام یک از سه تصمیم (ایده، روش، نوآوری) نیاز کمتری به تغییر در پژوهش صورت گرفته دارد؟)

معمولا ایده کلی مقاله را کمتر تغییر می دهیم چونکه ایده کلی بیشتر بر اساس حوزه تخصصی ما تعیین می شود. اما بسته به میزان آزادی عملی که در تغییر روش و نوآوری مقاله داریم هر کدام از این دو تا را می توانیم تغییر بدیم. معمولا اگر تحقیق انجام شده و خود به خود تغییر دادن روش امکان پذیر نباشد (مگر اینکه تحقیق جدیدی را شروع کنیم)، سعی می کنیم که از یافته های به دست آمده، یک سری نوآوریهایی را استخراج کنیم که شاید در ابتدا مد نظر نبوده اند.

بخش سوم: ساختار مقاله و اجزاي آن

2-3-1           

به نظر شما برای دیگر انواع مقالات (مرور ادبیات، تئوریک، کاربردی و روش شناختی ) ساختار مقاله چگونه باید تغییر کند؟ کدامیک از 6 بخش را باید بیاوریم و کدامیک را نباید یا کدامیک را بایستی دقیق تر و مفصل تر مطرح کنیم.؟ (ساختار مقاله در سایر انواع مقالات علمی (مرور ادبیات، تئوریک، کاربردی و روش شناختی ))

در مقالات مرور ادبیات، معمولا تمامی همین بخش ها وجود دارند، با این تفاوت که در بخش متدلوژی، به روشهای به کار گرفته شده برای انتخاب منابع مورد بررسی و روشهای تحلیل منابع می پردازیم. در بخش یافته ها و تحلیل هم یافته های حاصل از مرور ادبیات سیستماتیک را مطرح می کنیم. مقالات تئوریک معمولا بخش متد و یافته ها و تحلیل ندارند و به جای آن، بخشی دارند که استدلالات نظری خودمان به صورت منطقی بیان می کنیم. در مقالات کاربردی، معمولا بخش مرور ادبیات خیلی کم است و در دل مقدمه مقاله مطرح می شود، و همچنین بخش متدلوژی در حدی بسیار محدود (بعضا در ضمیمه مقاله) ذکر می شود. مقالات روش شناختی، اگر تست میدانی داشته باشند، بسیار شبیه به ساختار مقالات تجربی هستند. در غیر این صورت ساختاری شبیه به مقالات تئوریک خواهند داشت. برای مشاهده نمونه هایی از ساختارهای انواع مقالات الگوی می توانید به صفحه دانلود مقالات الگوی فارسی و انگلیسی مراجعه کنید.

2-3-2           

اگر چکیده مقاله را فعلا در نظر نگیریم یعنی از مورد 2 (مقدمه) تا مورد 6 که بحث و نتیچه گیری هست. معمولا وقتی داورها وقت ندارند که بقیه اجزای مقاله مار ا  بخوانند دو قسمت از موارد 2 تا 6 را انتخاب می کنند و همان را می خوانند به همین خاطر در استاندارد مقاله نویسی می گویند این دو بخش باید رویهم برای رساندن اصل پیام مقاله کافی باشد و یا اصطلاحا باید رویهم self contained باشند، به نظر شما این دو بخش کدام یک از موارد 2 تا 6 می باشند؟

این دو بخش عبارتند از مقدمه و بحث و نتیجه گیری. چونکه این دو بخش مشخص می کنند که حرف اصلی مقاله چیست، چه حرف جدیدی دارد، و چگونه یافته های جدید به کارهای قبلی مرتبط هستند. چنانچه سردبیر و داوران به صورت کلی مقاله را مرتبط تشخیص دهند، در قدم بعدی، بخش روش شناسی و یافته ها و تحلیل را نگاه می کنند تا ببینید که یافته های مقاله به چه شکلی استخراج شده اند.

2-3-3           

به نظر شما دارورهای حرفه ای معمولا با چه ترتیبی مقاله ما را می خوانند؟ یعنی از خط اول همینطور به ترتیب می خوانند؟

بسته به داور این مساله فرق می کند. معمولا داوران حرفه ای مقاله را دو بار می خوانند. در مرحله اول، بخشهای اصلی مقاله را یکبار سریع مرور می کنند تا ببیند که حرف مقاله چیست. برای این کار، ابتدا چکیده را دقیق می خوانند، سپس می روند سر مقدمه تا ببینند که حرف اصلی مقاله چیست. بعد بخش بحث و نتیجه گیری را مطالعه می کنند تا ببیند چه یافته های جدیدی را مقاله عرضه می کند. در مرحله دوم که مقاله را دقیق می خوانند، معمولا به ترتیب از ابتدا تا انتهای مقاله را مطالعه می کنند. اما داورانی که سرشان خیلی شلوغ است یا به هر دلیلی وقت کافی برای داوری نمی گذارند بعد از مطالعه چکیده و مقدمه و بحث و نتیجه گیری، یک سری به بخش متدلوژی می زنند تا ببینید که گیرهای اساسی ای دارد یا نه و بعدش برای چک کردن پشتوانه ادعاهای مقاله، نگاهی به بخش یافته ها و تحلیل می اندازند.

بخش چهارم: طراحي اجزاي مقاله

2-4-1           

به نظر شما چه چیزی تعیین می کند که در هر یک از زیر بخش ها چند پاراگراف بگذاریم؟ مهمترین نکاتی که تعیین کنند تعداد پاراگراف های هر زیر بخش می باشد، کدامند؟

تعداد نکاتی که در هر بخش می خواهیم مطرح کنیم تعیین کننده تعداد پاراگرافها هستند. مثلا اگر در بخش یافته ها و تحلیل، می خواهیم 5 یافته مهم را بیان کنیم، و هر یافته به اندازه کافی مشخص و محدود است، این کار را در 5 پاراگراف می کنیم. اما اگر هر کدام از این یافته ها طولانی تر از یک پاراگراف است، برای هر کدام یک زیربخش تعریف می کنیم و در هر زیربخش، 2 یا سه پاراگراف قرار می دهیم.

2-4-2           

در طراحی مقاله وقتی می خواهیم یک زیر بخش را مشخص کنیم که چی باشد، حالا اگر مطمئن نبودیم که آن زیر بخش را چه مطلبی بذاریم، آیا می توانیم به جای اینکه یک زیر بخش مشخص را انتخاب کنیم، به جای آن چند ایده احتمالی را برای آن انتخاب کنیم  و بعدا که بخشهای دیگر مقاله را طراحی کردیم برگردیم و یکی از چند گزینه را انتخاب کنیم؟ (استفاده از ایده های موازی برای یک قسمت از مقاله؟)

اینکه در طراحی یک بخش از مقاله از ایده های موازی استفاده کنیم (یعنی مثلا بگوییم در این زیربخش "یا در مورد تاثیر سن افراد صحبت می کنم یا در مورد تاثیر سواد والدین") از یک جهت خوب است که باعث می شود حالتهای مختلف را شناسایی کنیم. اما همیشه باید تلاش کنیم که این کار باعث نشود که تصمیم گیری در مورد طراحی بخشهای مقاله را به تعویق بندازیم. به همین دلیل، در مرحله ارزیابی و اصلاح طراحی مقاله بایستی برگردیم و بخشهایی که به صورت موازی طراحی کرده ایم را تا حد امکان بازنگری کنیم و تصمیم قاطعی در خصوص محتوای آنها بگیریم.

بخش پنجم: ارزيابي و اصلاح طراحي مقاله

2-5-1           

به نظر شما در هر یک از بخش های اصلی مقاله (مقدمه، مرور ادبیات، متدولوژی، یافته ها و تحلیل، بحث و نتیجه گیری) معمولا چه مواردی هست که نباید بیاوریم ولی بعضا در ابتدای تجربه مقاله نویسی اشتباه می کنیم و آنها را می آوریم؟

در مقدمه نباید به شرح مسایل غیرمرتبط بپردازیم. باید سریع برویم سر ایده اصلی مقاله. در بخش مرور ادبیات هدف این نیست که انبوهی از منابع نه چندان مرتبط را فقط لیست کنیم. همچنین در مرور ادبیات نباید فقط نقل کنیم، بلکه باید نقد هم بکنیم. در بخش روش شناسی، نباید مباحث مربوط به معرفی روش تحقیق و مبانی آنرا (مانند حالتی که در کتاب های روش تحقیق توضیح داده شده است) بیاوریم (مگر اینکه روش تحقیق ما بسیار جدید باشد و برای اکثر مخاطبین ناشناخته باشد). در بخش یافته ها و تحلیل هم نباید فقط جواب آخر را بیان کنیم، بلکه مسیر رسیدن به جواب آخر را باید دقیق توضیح بدهیم. همچنین بیان یافته هایی که ارتباطی با سوال تحقیق مقاله ما ندارند نادرست است. در بخش بحث و نتیجه گیری، نباید فقط بگوییم که مقاله ما چقدر ارزشمند است، بلکه باید نشان دهیم که چه یافته مشخص جدیدی را به کارهای قبلی اضافه می کند.

2-5-2           

خیلی وقت ها ممکن است یک بخش با زیر بخش را که طراحی کردیم، احساس کنیم که واضح نیست، حالا دو راه داریم یکی اینکه طراحی مقاله را تغییر دهیم (مانند درس) راه دیگر آنکه بگذاریم وقتی که پاراگراف های آن مطلب را نوشتیم معلوم شود آن مطلب واضح است یا نه. به نظر شما آیا استفاده از این استراتژی(اینکه صبر کنیم تا وقتی که مطلب را کامل تر نوشتیم در مورد واضح بودن آن نظر دهیم) درست است یا نه؟ (تا ننویسیم معلوم نمی شود که واضح است یا نه؟)

خیر! این استراتژی باعث می شود که زحمتی که باید در طول طراحی مقاله بکشیم را بندازیم به مرحله بعد. به همین خاطر تا حد امکان باید هر بخش را به صورت دقیق طراحی کنیم. البته در این شکی نیست که اگر در مرحله نگارش مقاله، به این نتیجه رسیدیم که ساختار یک بخش نامناسب است، آن را باید اصلاح کنیم.

 

 

  1. خرید بسته آموزش مقاله نویسی با یک تماس
  2. خرید کتاب آموزش مقاله نویسی با یک تماس

 جهت تهیه بسته آموزش مقاله نویسی با قیمت 69000 تومان می توانید از طریق یکی از گزینه های زیر اقدام نمایید:

  • با شماره  30-66498929 تماس حاصل نموده و بسته را سفارش دهید.
  • با مراجعه به آدرس تهران، میدان انقلاب، بین خ فروردین و اردیبهشت، ساختمان 1474، ط اول، انتشارات کتابخانه فرهنگ، به صورت حضوری بسته را خریداری نمایید.

 جهت تهیه کتاب 25 اصل اساسی مقاله نویسی با قیمت 8000 تومان می توانید از طریق یکی از روش های زیر اقدام نمایید:

  • با شماره 30-66498929 تماس گرفته و پس از سفارش کتاب خود را از طریق پست دریافت نمایید.
  • با مراجعه به آدرس تهران، میدان انقلاب، بین خ فروردین و اردیبهشت، ساختمان 1474، ط اول، انتشارات کتابخانه فرهنگ، به صورت حضوری کتاب را خریداری نمایید.